Z kart historii - Julian Nalepa twórca zielonogórskiej koszykówki

Przedstawiamy sylwetkę Juliana Nalepy, twórcy zielonogórskiej koszykówki, jednego z pierwszych prezesów WZKosz w Zielonej Górze, człowieka związanego ze sportem od wczesnych lat młodzieńczych. Po II wojnie światowej trafił do Zielonej Góry gdzie pozostał do końca życia. Zapraszamy do lektury.


JULIAN NALEPA (1905-1980), trener, działacz społeczny. Urodził się 9 stycznia 1905 r. w Stanisławowie. Syn Mariana, rzemieślnika. Ukończył szkołę podstawową, a następnie rzemieślniczą po której podjął pracę zawodową. Początkowo pracował jako pomocnik maszynisty, a później maszynista kolejowy i kierownik warsztatów mechanicznych kolei państwowych. W 1932 roku zawarł związek małżeński z nauczycielką Olgą Tarasiewicz. Z małżeństwa tego urodziło się dwoje dzieci - syn Anatol i córka Teresa.

Od najmłodszych lat Julian Nalepa pasjonował się sportem próbując uprawiania wielu dyscyplin, wykazując przy tym duże predyspozycje. Pragnąc rozwijać swoje zamiłowania i umiejętności sportowe wstąpił do Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół". Jak wynika z zachowanych notatek gazetowych już w latach 1929-1930 reprezentując Gniazdo Towarzystwa "Sokół" w Stanisławowie odnosił sukcesy, startując w zawodach w różnych konkurencjach, m.in. gimnastyce, lekkoatletyce, grach sportowych, siatkówce, a także w narciarstwie. Część nagród i wyróżnień z tych zawodów zachowała się do dziś. Równocześnie w latach 1930-32 uczestniczył w kursach szkoleniowych zdobywając stopnie instruktorskie w narciarstwie i gimnastyce. Kwalifikacje te, a także wykazywane zdolności dydaktyczne i organizacyjne sprawiły, iż Julian Nalepa wszedł w skład grona nauczycielskiego, a ponadto został wybrany zastępcą naczelnika Gniazda "Sokół" w Stanisławowie.

Aktywna działalność Juliana Nalepy na niwie upowszechniania sportu wśród młodzieży została przerwana wybuchem wojny w 1939 roku. Lata okupacji spędził wraz z rodziną w Stanisławowie, pracując fizycznie. W 1944 roku po wyzwoleniu ziem wschodnich Polski przez Armię Czerwoną Julian Nalepa został powołany do służby w ludowym Wojsku Polskim, w szeregach którego przeszedł szlak bojowy do zakończenia wojny. W roku 1945 zostaje w randze sierżanta zdemobilizowany i jako repatriant wraz z rodziną osiedla się w Zielonej Górze. Tu zakłada własny warsztat napraw maszyn biurowych, który zapewnia mu i rodzinie utrzymanie. Prawie od razu wraca do swojej aktywności zawodowej. Razem z przywiezioną przez siebie piłką rusza na boiska Zielonej Góry w poszukiwaniu chętnych do gry w siatkówkę. W rezultacie już w maju 1946 r. na boisku przy placu Słowiańskim zgromadziła się wokół niego grupa entuzjastów sportu, która stanowiła zalążek przyszłej pierwszej w Zielonej Górze drużyny siatkówki i koszykówki. Grono to stanowili: Bronisław Grotuz, Marian Wroński, Czesław Makutynowicz, Zdzisław Zajączkowski, Stefan Cioroch, a nieco później doszli Jerzy Lwow i Andrzej Gołaszewski. Julian Nalepa był nie tylko inspiratorem powstania drużyny, ale także zawodnikiem i zarazem instruktorem. Wkrótce z jego inicjatywy drużyna zgłosiła swą przynależność do organizującego się na terenie miasta Klubu Sportowego "Zieloni". Był to klub wspierany materialnie przez rzemieślników zielonogórskich, a najwydatniej przez Juliana Nalepę. Zespół występował początkowo w poznańskiej klasie B, a po zajęciu w niej I miejsca awansował do klasy A. W tym czasie w mieście działały jeszcze inne kluby prowadzące sekcje koszykówki. Były to „Włókniarz”, „Społem”, SPP, „Stal”. Były to początki zielonogórskiej koszykówki, która mocno stanęła na nogi po przybyciu do Zielonej Góry z Gniezna dobrych zawodników, a później instruktorów i działaczy: Lecha Birgfellnera oraz Cyryla Majerowicza.

Wróćmy jednak do Juliana Nalepy i drużyny „Zielonych”. Klub odnosił wiele sukcesów, będąc nie tylko najsilniejszym na terenie okręgu zielonogórskiego, ale także zajmował znaczące pozycje w zawodach krajowych. W następnych latach  uwaga J. Nalepy jako szkoleniowca skoncentrowała się na koszykówce żeńskiej i klubie "Lubuszanka", który prowadził do 1965 roku. Julian Nalepa aktywnie pracował w Okręgowym Związku Koszykówki. W 1957 r. został wybrany prezesem tego Związku i piastował tę funkcję do 1968 r. W 1975 r. został honorowym prezesem OZKosz. W 1970 r. przeszedł na zasłużoną emeryturę po wieloletniej pracy w Zielonogórskiej Spółdzielni Elektrotechnicznej na stanowiskach od kierownika punktu napraw do prezesa Spółdzielni. Za pracę zawodową i zasługi w rozwoju sportu Julian Nalepa uzyskał wiele odznaczeń państwowych, wśród nich Krzyż Kawalerski, Złotą Odznakę Zasłużonego Działacza Kultury Fizycznej, Medal 100-lecia Sportu Polskiego, Złotą Odznakę Polskiego Związku Koszykówki oraz jubileuszową z okazji 50-lecia PZKosz oraz wiele innych odznaczeń. Zmarł 14 września 1980 r.


Podziel się tym:
facebook �ledzik wykop.pl twitter blip digg google buzz del.icio.us pinger flaker

« powrót do aktualności

Mówią o koszykówce

Gazeta Lubuska Gazeta Wyborcza Zielonogórski portal sportowy Radio Zachód Radio Zielona Góra Radio Gorzów TVP Gorzów RTV Lubuska TELETOP Gorzów Zastal
System: Dream CMS © 2019 Lubuski Związek Koszykówki
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. akceptuj ✓